Jilid 6. Bab Pandonga
Jilid kaping enem saka kumpulan piwulang Rama Suci Paisios saka Gunung Suci iki ngrembug bab pandonga minangka sesambungan urip antarane manungsa lan Gusti Allah sarta dadi dhasar urip kasukman. Sang sepuh njlèntrèhaké pentingé pamratobat, andhap asor, lan katresnan kanggo nggayuh pandonga ati kang murni, uga mulang carané nglawan pikiran kang buyar, rasa semplah, lan kesèd kasukman. Kawigatèn mirunggan diwènèhaké marang Pandonga Yesus, maca Kitab Masmur, ndonga nganggo tasbih, mèlu ing ibadah, lan ndonga kanggo nyuwunaké wong liya. Adhedhasar rembugan karo para rahib lan wong awam, Rama Suci Paisios mènèhi pituduh praktis bab carané sinau ndonga tanpa kendhat, ngaturaké panuwun, lan ngluhuraké Gusti Allah ing saben kahanan urip. Buku iki katujokaké marang sakabèhé wong Kristen Ortodoks kang kepéngin nyinaoni urip pandongané luwih jero lan nyaketi Gusti Allah.